مشخصات گیاهشناسی درخت هلو:

هلو با نام علمی Prunus persica از خانواده گلسرخیان بوده و جزو درختان هسته دار می باشد. بنا به گفته گیاهشناسان خواستگاه اولیه درخت هلو کشور چین می باشد. ارتفاع درختان غیرپاکوتاه هلو به 4تا 5 متر رسیده و دارای شاخه‌های فراوان می‌باشد. درخت هلو سه نوع شاخه ساده، مرکب و کاذب تولید می‌کند. شاخه‌های ساده فقط جوانه رویشی تولید می‌کنند، شاخه‌های مرکب جوانه رویشی و زایشی و شاخه کاذب در طول شاخه جوانه زایشی و در نوک، جوانه رویشی تولید می‌کند که در هنگام هرس، نوک شاخه کاذب حذف می‌شود. برگ‌های درخت هلو بیضی شکل و کشیده بوده و دارای کناره‌های اره‌ای می‌باشند. گل‌های هلو زودرس هستند و قبل از باز شدن برگ‌ها ظاهر می‌شوند و به این ترتیب منظره زیبایی به درخت می‌بخشند. گل‌های هلو به رنگ سفید، صورتی یا قرمز بوده و بر روی شاخه‌های یک‌ساله ظاهر می‌شوند. اکثر ارقام هلو خودبارور بوده و گرده افشانی آنها قبل از شکوفه دادن گل انجام می شود. هلو ۳-۲ سال پس ازکشت آغاز به گل‌دادن کرده، اولين ميوه اقتصادى خود را در سال چهارم يا پنجم توليد مى‌کند که البته در ارقام پیوندی و جدید بسیار زودتر به گلدهی و میوه دهی اقتصادی می رسند.
هلو دارای ارقام زودرس و دیررس می‌باشد. ارقام زودرس آن مانند هلو زعفرانی، هلو انجیری، ردهاون، شلیل رد گلد و شلیل سان گلد در ایران از اواخر تیر تا اوایل شهریور ماه و ارقام دیررس آن از نیمه شهریور تا اواخر شهریور ماه برداشت می‌شود.
گوشت میوه در برخی از ارقام هلو به هسته آن چسبیده و در برخی دیگر، از هسته جدا می‌باشد. انواع هسته جدا، به‌خاطر گوشت نرم و پرآبى که دارند براى مصرف به‌ صورت تازه و انواع هسته‌چسبان، براى کمپوت‌سازى مناسب هستند.
عمر درختان هلو کوتاه بوده و حدود 15 تا 20 سال است. ازدياد هلو به روش پيوند انجام مى‌شود. بهترين پايه براى هلو، دانهال‌هاى خود هلو است ولى اين گياه را مى‌توان روى پايه‌هاى زردآلو، بادام و آلو نيز پيوند زد.
این نکته حائز اهمیت است که هلو تا حد زیادی با شلیل ارتباط دارد و در واقع در شلیل نوعی هلو با ژن مغلوب است که تولید میوه‌های بدون کرک می‌کند.
درخت هلو در نقاط مختلف کشور پرورش داده شده و ایران یکی از مناطق مهم پرورش هلو در جهان به شمار می‌رود. این درخت در شرایط آب و هوایی با تابستان گرم و زمستان کمی سرد می تواند به خوبی رشد کند. مقاومت هلو به سرمای زمستانه تا منفی 20 درجه سانتی گراد(20-) بوده و به سرماهای دیررس بهاره حساس می باشد و گل های آن در سرمای بهاره ی 3- از بین می روند. نیاز سرمایی جوانه های هلو برای اتمام استراحت 400 الی 1000 ساعت زیر 7+ درجه سانتی گراد تامین می شود. در سرمای بسیار زیاد و طولانی، جوانه‌ها و حتى شاخه‌هاى جوان خشک مى‌شوند. هلو، در برابر گرماى تابستان تقریبا مقاومت خوبی دارد.
هلو معمولاً به روش جامى تربيت و پس از باروري، هر ساله  هرس مى‌شود تا تشويق به توليد شاخه‌هاى جوان، که در سال بعد گل و ميوه خواهند داد، گردد.
درختان هلو طالب خاکهای زهکشی شده با بافت شنی لومی می باشند و خاکهای با بافت سنگین و زیاد مرطوب مناسب پرورش هلو نیست. ريشه هلو، در برابر کمبود تهويه خاک بسيار حساس است و از غرقاب شدن، به شدت آسيب مى‌بيند. اين درخت، براى بهترين رشد، به خاک‌هاى نسبتاً سبک، با ژرفاى ۱ تا ۵/۱ متر و زهکش کامل نياز دارد. نیاز آبی درختان هلو نسبتا زیاد بوده و برای احداث باغ هلو نیازمند آب کافی جهت آبیاری مناسب می باشیم.

هلو دارای ارقام مختلف ایرانی و خارجی بوده که از لحاظ طعم و خصوصیات با هم متفاوت هستند که در پایگاه اینترنتی نهالستان جوتیار به شرح ویژگی های تعدادی از این ارقام مهم پرداخته شده است . از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد: