مشخصات گیاه شناسی درخت شلیل:

خصوصیات گیاهشناسی و نیازهای شلیل شبیه درخت هلو بوده زیرا در واقع شلیل نوعی هلو با ژن های مغلوب بوده که منجر به تولید میوه های بدون کرک می گردد. به عبارتی شلیل دقیقاً‌ هلو است فقط یك جفت ژن مغلوب برای كنترل كركدار بودن دارد. لذا قابل توجه شما خوانندگان عزیز اینکه خصوصیات و نیازهای رشدی و گیاهشناسی شلیل و هلو در سایت نهالستان جوتیار میاندوآب شبیه هم ذکر شده است. در راستای توضیح و درک بهتر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
نام انگلیسی شلیل Nectarine و نام انگلیسی هلو Peach می باشد. اسم علمی شلیل و هلو یکی است و اسم علمی آن Prunus persica می باشد چون همانطور که در بالا اشاره شد هلو و شلیل یکی هستند و فقط در یک ژن با هم متفاوتند. شلیل از خانواده گلسرخیان بوده و جزو درختان هسته دار می باشد. بنا به گفته گیاه شناسان خواستگاه اولیه درخت شلیل کشور چین می باشد. ارتفاع درختان غیرپاکوتاه شلیل به 4تا 5 متر رسیده و دارای شاخه‌های فراوان می‌باشد. درخت شلیل سه نوع شاخه ساده، مرکب و کاذب تولید می‌کند. شاخه‌های ساده فقط جوانه رویشی تولید می‌کنند، شاخه‌های مرکب جوانه رویشی و زایشی و شاخه کاذب در طول شاخه جوانه زایشی و در نوک، جوانه رویشی تولید می‌کند که در هنگام هرس، نوک شاخه کاذب حذف می‌شود. برگ‌های درخت شلیل بیضی شکل و کشیده بوده و دارای کناره‌های اره‌ای می‌باشند. گل‌های شلیل زودرس هستند و قبل از باز شدن برگ‌ها ظاهر می‌شوند و به این ترتیب منظره زیبایی به درخت می‌بخشند. گل‌های شلیل به رنگ سفید، صورتی یا قرمز بوده و بر روی شاخه‌های یک‌ساله ظاهر می‌شوند. اکثر ارقام شلیل خودبارور بوده و گرده افشانی آنها قبل از شکوفه دادن گل انجام می شود. شلیل ۳-۲ سال پس ازکشت آغاز به گل‌دادن کرده، اولين ميوه اقتصادى خود را در سال چهارم يا پنجم توليد مى‌کند که البته در ارقام پیوندی و جدید بسیار زودتر به گلدهی و میوه دهی اقتصادی می رسند.
گوشت میوه در برخی از ارقام شلیل به هسته آن چسبیده و در برخی دیگر، از هسته جدا می‌باشد.  عمر درختان شلیل کوتاه بوده و حدود 15 تا 20 سال است و علت عمر كم آن چوب ترد و شكننده‌اش است و علت تردی چوبش نسبت زیاد پوست به استوانه مركزی آن است.
ازدياد شلیل به روش پيوند انجام مى‌شود. بهترين پايه براى شلیل، دانهال‌هاى خود شلیل یا هلو می باشد ولى اين گياه را مى‌توان روى پايه‌هاى زردآلو، بادام و آلو نيز پيوند زد.
درخت شلیل در نقاط مختلف کشور پرورش داده شده و ایران یکی از مناطق مهم پرورش شلیل در جهان به شمار می‌رود. این درخت در شرایط آب و هوایی با تابستان گرم و زمستان کمی سرد می تواند به خوبی رشد کند. مقاومت شلیل به سرمای زمستانه تا منفی 20 درجه سانتی گراد(20-) بوده و به سرماهای دیررس بهاره حساس می باشد و گل های آن در سرمای بهاره ی 3- از بین می روند. نیاز سرمایی جوانه های شلیل برای اتمام استراحت 400 الی 1000 ساعت زیر 7+ درجه سانتی گراد تامین می شود. در سرمای بسیار زیاد و طولانی، جوانه‌ها و حتى شاخه‌هاى جوان خشک مى‌شوند. شلیل، در برابر گرماى تابستان تقریبا مقاومت خوبی دارد.
شلیل معمولاً به روش جامى تربيت و پس از باروري، هر ساله  هرس مى‌شود تا تشويق به توليد شاخه‌هاى جوان، که در سال بعد گل و ميوه خواهند داد، گردد.
درختان شلیل طالب خاکهای زهکشی شده با بافت شنی لومی می باشند و خاکهای با بافت سنگین و زیاد مرطوب مناسب پرورش شلیل نیست. ريشه شلیل ، در برابر کمبود تهويه خاک بسيار حساس است و از غرقاب شدن، به شدت آسيب مى‌بيند. اين درخت، براى بهترين رشد، به خاک‌هاى نسبتاً سبک، با ژرفاى ۱ تا ۵/۱ متر و زهکش کامل نياز دارد.
نیاز آبی درختان شلیل نسبتا زیاد بوده و برای احداث باغ شلیل نیازمند آب کافی جهت آبیاری مناسب می باشیم.

شلیل دارای ارقام مختلف ایرانی و خارجی بوده که از لحاظ طعم و خصوصیات با هم متفاوت هستند که در پایگاه اینترنتی نهالستان جوتیار به شرح ویژگی های تعدادی از این ارقام مهم پرداخته شده است . از جمله ارقام شلیل می توان به موارد زیر اشاره کرد: