مشخصات گیاهشناسی درخت بادام:
بادام با نام علمی Prunus amygdalus  یکی از گیاهان خانواده ی گلسرخیان (Rosaceae) می باشد و خویشاوندی نزدیکی با گونه های مختلف میوه های هسته دار دارد. بادام یکی از قدیمی ترین درختانی است که در مناطق سردسیری و نیمه سردسیری ایران کشت می شود. منشاء اصلی بادام مناطق آسیای غربی ، کرانه های مدیترانه و شمال آفریقا است. پراکندگی بادام به صورت وحشی در ایران، در مناطق شمال غرب و غرب می باشد. این درخت اندازه ای متوسط داشته و برگهای نیزه‌ای با حاشیه دندانه ‌دارو یا برگهای تخم مرغی- نیزه‌ای ، نیزه‌ای یا بیضی کشیده  تولید می کند. تنه ی درخت بادام در جوانی به رنگ خاکستری شفاف و صاف بوده به تدریج تیره تر شده و ترک بر می دارد.
گل بادام شامل 5 کاسبرگ و 5 گلبرگ و 20 تا 30 پرچم است و تخمدان آن محتوای دو تخمک است. میوه ی آن شفت است که با پوشش خارجی پرزدار(برون‌ بر) نامیده می‌شود و پوسته ی سخت و شبکه ‌دار (درون ‌بر) را دربر‌می‌گیرد. دانه آن یک مغز است که بوسیله این پوششها محصور می‌گردد.
برخی از ارقام بادام خودناسازگار و برخی دیگر همچون نون‌پاریل دگرعقیم می‌باشند و نیاز به ارقام گرده‌زا دارند. در انتخاب ارقام گرده‌زا باید دقت نمود که از بادام‌های مغز تلخ استفاده نشود. زیرا در اثر پدیده ردگذاری، دانه‌های گرده ارقام مغز تلخ موجب تشکیل دانه‌های تلخ در ارقام مغز شیرین می‌شوند. زمان تمایز گل‌ها در بادام، اواخر تابستان بوده و جوانه‌های بارور بادام در جانب شاخه‌های یک‌ساله و سیخک‌ها قرار می‌گیرند. از زمان بازشدن گل‌ها تا رسیدن میوه ۸-۶ ماه طول می‌کشد. میوه‌های بادام ریز بوده نیاز به تنک کردن گل و میوه ندارند.
درخت بادام ریشه های قوی دارد که می تواند به طور عمودی تا 3 متر در خاک نفوذ کند بدین سبب قادر است بخشی از احتیاجات و نیاز آبی خود را در مواقع خشکی و کم آبی از اعماق خاک تامین نماید .
دما از مهمترین فاکتورهای اقلیمی بادام است. بادام برای جوانه زنی یکنواخت در بهار ، به سرمای زمستانه متوسطی نیاز دارد. درخت بادام سرمای زمستان را در حد متوسطی تحمل می کند ولی به علت زود باز شدن گلهای آن تحمل این درخت نسبت به سرمای بهاره کمتر است. نیاز سرمایی برای باز شدن عادی جوانه ها بسته به نوع رقم متفاوت بوده و از 300 تا 700 ساعت پائین تر از 7 درجه سانتی گراد متغیر است . درخت بادام سرمای زمستانه را تا (20-) درجه سانتی گراد تحمل می کند. در صورتی که سرما بیش از این حد باشد و سرد شدن هوا نیز به تدریج صورت گرفته باشد درخت بادام مقاومت بیشتری به سرما خواهد داشت. عامل محدود کننده کاشت بادام سرمای بهاره بخصوص در زمان گل یا بلافاصله پس از تشکیل میوه است. شیب های جنوبی برای کاشت بادام خیلی مطلوب است و زمینهای هموار نیز در صورتیکه دارای هوای ملایمی باشند می توانند مورد استفاده قرار گیرد. در مناطقی که سرمای بهاره متداول است باید از ارقام دیر گل استفاده شود. بادام وقتی که در روی نهال بذری بادام پیوند شود در مقایسه با سایر درختان میوه متعدله می تواند شرایط گرم و خشک تابستان را بهتر تحمل کنند. دو نوع درخت بادام وجود دارد یک نوع دارای گلهای صورتی بادام شیرین تولید می‌کند و نوع دیگر آن با گلهای سفید بادام تلخ دارد.
درختان بادام اغلب در خاکهای غیر حاصلخیز کاشته می شود بنابراین قبل از کاشت برای تعیین میزان کمبود مواد غذایی باید تجزیه خاک صورت گیرد. از لحاظ تغذیه ی بادام، بایستی بی نیاز کردن درختان از کودهای پایه فسفات ،‌ پتاس و کود آلی در سالهای اول رشد انجام شود. در فصل تابستان قبل از عملیات کاشت بر اساس تجزیه خاک ، مقدار کافی از کود آلی و کودهای فسفات و پتاس را به طور یکنواخت در سطح زمین پخش می کنند سپس با شخم عمیق کودها را در عمق هفتاد تا هشتاد سانتی متر قرار می دهند.
محصول بادام بعد از رسیدن میوه ها با دست یا چوب های بلند و یا به طور مکانیکی برداشت می شود . در زمان رسیدن میوه ،‌ پوست سبز بادام تغییر رنگ داه پژمرده شده و شکاف طولی در آن ایجاد می گردد در این مرحله میوه ها به راحتی از درخت جدا شده و پوست گیری آن نیز آسان می گردد .
بادام می تواند بوسیله بذر، پیوند روی پایه های بذری بادام، هلو و آلو ، بوسیله پیوند بر روی پایه های انتخابی و نیز به روش ریز ازدیادی تکثیر شود. عمل پیوند بر روی نهال های بذری یکساله انجام شده و نهال پیوندی در کمتر از یک سال بدست می آید. نهال های بذری یا نهال های پیوند شده یکساله یا چند ساله که دارای چوب رسیده و ریشه های سالم هستند در پائیز و زمستان کاشته می شوند.
از مهمترین ارقام بادام که در جهان کشت می شوند می توان مواردی را که در پایگاه اینترنتی نهالستان جوتیار میاندوآب نام برده شده اند را ذکر کرد: